|
Dag 1 Tiel-Afferden 80 km |
| Do 23 juni 2005 |
| Vertrek rond 9.45 uur. Toch nog allerlei dingetjes op het laatst te regelen en de buurman gedag zeggen. Eindelijk op weg, eerst door bekend gebied Echteld-IJzendoorn. Bij IJzendoorn de Lappenafweg de dijk op, de eerste col. Op het terras van het Waalhotel drinken we al snel koffie en slikken het laatste stukje voorbereidingsstress weg. Op naar Nijmegen, over de dijk met een straffe oosten wind. In Nijmegen gaan we op zoek naar kleine sjorbandjes voor de tassen. De Stikke Heesche weg wordt de tweede col van de dag. We steken door richting Berg en Dal naar Wyler, een stukje Duitsland tussendoor. |
 |
|
|
We volgen de Via Romana en lijken dus op de goede weg! We pakken de camping Klein Canada in Afferden, een kleine 10 km voorbij Gennep, zoals was gepland. |
|
Dag 2 Afferden-Asselt 72 km
|
|
Vrij 24 juni 2005
|
| Warm! De mussen vallen van het dak. Het wordt een tocht van de vele terrassen. Alleen maar drinken. Het eerste uur rijden we nog afwisselend door het bos, dan weer akkers. We steken 3 keer de Maas over, bij Well, Arcen en Kessel. We besluiten te stoppen in Asselt, net boven Roermond. We hebben er dan ruim 68 km op zitten. We eten in een brasserie in het dorp met uitzicht op de Maas, strekken onze benen en zijn erg lui onder het genot van een biertje. Het is om 20.00 uur nog 32 graden! |
 |
|
|
|
Dag 3 Asselt - Echtz 79 km
|
|
|
Zat 25 juni 2005
Wakker geworden met onweer en hagel! Het ging even hevig te keer. Angstvallig het tentdoek in de gaten gehouden. Om 9.45 uur richting Roermond, op het grote plein voor het NS station ontbeten.
We houden het droog. Bij Vlodrop de Duitse grens gepasseerd. De Rur is prachtig, we zijn hem tot halverwege de tocht gevolgd. Bij Ratheim stuiten we op de brug over de Rur. Hij lag helaas niet meer over het water, maar was op de kant gehesen. Het aangegeven "asfalt" alternatief van Reitsma was hier inderdaad een goed alternatief. In Linnich gepauzeerd en daar de route langs de Rur weer opgepikt. In Jülich een rondje centrum gedaan. 92 % van het stadje was verwoest in de IIe wereld oorlog volgens de routebeschrijving. Inderdaad vreemd om zo weinig authentieke gebouwen te zien. Rond 17.00 uur op de camping in Echtz aangekomen. Lekker Bitburger biertje en goed gegeten op het terras.
|
|
|
|
|
|
Dag 4 Echtz-Remagen 96 km
|
|
Zon 26 juni 2005
De koude douche was een echte koude douche. We zijn dan ook goed wakker. De tocht gaat door de Zülpicher Börde, een uitgestrekt akkerbouw gebied. De fietspaden zijn dan ook voornamelijk "landwirtsschafts" wegen, auto vrij. Prachtige wijdse vergezichten. Prima fietsweer, 24 graden, nog even geen zon. In Zülpich de eerste koffiestop. Via de Römerallee (we zitten nog steeds goed!) richting Euskirchen. Bij Bahnhof Kottenforst hebben we lunchpauze in een "uitspanning", duidelijk verzamelpunt voor fietsers en wandelaars.
|
Een aardige Duitse, bij wie we aanschuiven in de drukte, informeert naar onze tocht. Ze vond het prachtig en verzuchtte dat zij haar man nooit zover kon krijgen. " Sport ist Mord" bleek zijn motto.
Even na Villiprott krijgen we te maken met de eerste serieuze klim van de rit.
Bij Birresdorf is het echt even slikken. De zon schijnt inmiddels volop.
Na 4 km afdaling bereiken we Remagen, schieten een plaatje van resten van het bruggehoofd over de Rijn (2e wereldoorlog!). |
 |
|
|
|
|
Dag 5 Remagen-Bingen 13 km Ruhetag |
|
|
Ma 27 juni 2005
De rit van gisteren zit ons nog wel een beetje in de benen. We denken er over een stukje te gaan varen. In Bad Breisig stappen we aan boord van het motorschip de MS Drachenfels, tussen tal van vutters en bejaarden en hoofddeksels van allerlei pluimage!
We bekijken de Rijn van een andere kant. Het wordt een lui maar leerzaam dagje. Gert legt alle wetenswaardigheden van het transport over water uit. Hij is tenslotte een poosje matroos geweest.
Om 20.00 u leggen we na een overstap in Koblenz in Bingen aan en gaan op zoek naar de camping.
|
|
|
|
|
|
|
Dag 6 Bingen - Gernsheim 74 km
|
|
Di 28 juni 2005
Het lijkt weer een warme dag te worden. Het beoogde einddoel voor vandaag is Nierstein met camping in Oppenheim. Fietsers, die een tocht vanaf Basel naar Rotterdam maken, hadden daar geen camping aangetroffen, anders dan een trekkersveldje, met koude douche. Er zijn op dit traject en ook de volgende weinig campings aangegeven, dus we gaan kijken waar we uitkomen.
We starten weer met een prachtige tocht. Eerst veel fruit, pruimen, appels, kersen (" afblijven! je wilt toch ook niet dat anderen in jouw tuin komen!").
De graanoogst is hier net begonnen, we zitten dan ook onder het strostof!
We tappen vers water bij de Stockstädter tennisclub, waar een jeugdtoernooitje bezig is. Van de bardienst kregen we Apfelsaft en vers water.
|
In Gernsheim, op zo´n 74 km, besluiten we een "Zimmer" te zoeken en vinden er een bij een plaatselijke bakker, annex Konditorei, annex Hotel. De baas is een eenzame weduwnaar van 71. Hij vertelt ons dat er geen opvolger meer is voor de zaak (ondanks zijn 3 kinderen). Dat was vroeger anders, hij als oudste zoon van de meer dan 100-jarige bakkerij, mocht niet naar het gymnasium en moest de bakkerij in. Zijn 19 jaar jongere vrouw was in het voorjaar thuis gestorven, en het vertellen daarover maakte hem erg emotioneel. Hij begon een potje af te geven op ziekenhuizen en toen hij vroeg wat ik voor de kost deed, durfde ik bijna niet te zeggen dat ik in een ziekenhuis werk. ´t Werd te ingewikkeld om te vertellen wat ik daar doe. Dus zei ik dat ik "ins Buro" werkte. Dat was een vergissing! " Oh, die Verwaltung!" Dus werd ik het hemd van het lijf gevraagd over kosten en financiering van ziekenhuizen in Nederland. Aan het uitleggen van het DBC-systeem in Nederland ben ik niet begonnen!
Tot slot trakteerde de bakker ons op een fraaie medley op de piano, die zich in zijn gastenverblijf bevond. Sehnsucht is toch een treffende Duitse uitdrukking! |
|
|
|
|
|
|
Dag 7 Gernsheim - St. Leon 74 km
|
|
Wo 29 juni 2005
De dag begint bewolkt, maar het is een fantastische temperatuur om te fietsen. Het plan is om richting St. Leon te fietsen, daar is een camping aan een groot meer.
In Lorsch pauzeren we, handelen we bankzaken af, doen inkopen en drinken koffie. Mooi plaatsje met oude vakwerkhuizen en een oud klooster. Een bejaarde inwoner vraagt waar we vandaan komen. " Nederland", oh ja, hij kent Didam en vraagt terloops of we nog op klompen lopen.....
Verder via Heppenheim, Hernsbach, Wernheim en komen aan in Ladenburg, ook weer een prachtig oud plaatsje. Heildelberg laten we liggen, dat zou minstens een dag kosten. Wel doen we een jeugdherberg aan en proberen de schade voor wat betreft berichtgeving in te halen. Geen kans, na verwoed ingooien van euro´s is het niet mogelijk om maar enig bericht te verzenden.
|
|
|
| De temperatuur is inmiddels weer opgelopen tot 33 graden. Warm! Maar nog steeds prachtige landschappen. Genieten.
In St. Leon vertelt men in het restaurant dat er storm op komst is. Alle stormlijnen uitgezet en toch maar gaan eten.
Dan breekt er een onweer in alle hevigheid los. De TV in het restaurant vliegt uit en het einde van de voetbalwedstrijd in de Federation cup kon niet worden bekeken. Aan de tent was gelukkig geen schade te bekennen. |
|
|
|
|
|
|
Dag 8 St.Leon-Pforzheim 73 km |
|
Do 30 juni 2005
De bui is overgetrokken en als we de behuizing hebben ingepakt, lijkt het weer een prachtige dag te worden. De eerste 25 km gaan hoofdzakelijk door de bossen, die de meest fantastische geuren verspreiden na de regen van vannacht. In Forst de eerste koffiestop. Via Bruchsal, Weingarten naar Grötzingen voor de lunch. We lijken een vaste klant van de Lidl te worden, die hier overal aan de rand van de stadjes te vinden is. Zo-n 7 km voor Pforzheim zijn er een paar flinke heuveltjes te nemen. Niet lang, wel steil. Er is een camping 11 km buiten Pforzheim, met nog 265 m te klimmen. Er wordt regen voorspeld voor vannacht. We zoeken een hotel en belanden in Hotel am Theater. We verkennen een stukje stad (115.000 inwonders), zien dus dat ook hier de binnenstad vrijwel nieuw is. In een internetcafé met supersnelle verbinding versturen we de eerste serie verslagjes. Pforzheim maakt zicht op voor de achtste etappe van de Tour de France!
|
|
|
|
|
|
|
Dag 9 Pforzheim-Tübingen 73 km |
|
|
Vrij 1 juli 2005
Regen! De hele lucht ziet grauw als we het gordijn opentrekken. Dat wordt nog wat. Na het ontbijt lijkt het droog te worden, gauw op pad. We hebben Tübingen als einddoel gepland vandaag. Volgens de reisbeschrijving is het gedaan met de vlakke etappes. De stad uit volgen we de Würm, eerst via een bospad waar de eekhoorntjes voor de fiets uit schieten. Het bos druipt nog. In Tiefenbronn een Stehcafé aangedaan gevestigd in de plaatselijke supermarkt. In Weil der Stadt nog even schuilen voor een buitje en knopen een praatje aan met een inwoner die zelf ooit naar Hamburg is gefietst. Hij sprak over het achteruitgaande tourisme van de streek en zei dat zijn vrouw het huishoudboekje beter bij hield dan "die daar in Berlijn". Verder met een klim die door het natuurpark Schönbuch leidt. Een kleine dwaling (misinterpretatie) deed ons het "Soldatengrab" en de " Königl. Jachthütte" misrijden. Rond 17 uur in Tübingen waar we via Fremdenverkehr terecht komen in een Grieks hotel met dito restaurant. Die nacht valt weer veel regen.
|
|
|
|
|
|
Dag 10 Tübingen -Sigmaringen 72 km |
|
Zat 2 juli 2005
Vandaag klimmen we over de Schwäbische Alb. Dat betekent 400 m omhoog. Tussen Nehren en Melchingen wordt een stukje tussen de 5 en 7% aangegeven en 4 km van 4-7%. De weersomstandigheden zijn goed, maar toch zijn we drijfnat als we bovenkomen. Het is de moeite waard, boven strekken zich prachtige akkers uit. Vanaf Melchingen volgen we de Leucherts en fietsen een groot stuk langs het lokaal spoor van de Hohenzollern Landesbahn. Rond 17 uur zijn we op de camping Sigmaringen aan de Donau.
|
|
|
|
|
|
|
Dag 11 Sigmaringen -Obersiggingen 54 km |
|
Zo 3 juli 2005
Gewekt door een paar vroege vogels die vanaf 6 uur hun zaakjes aan het pakken zijn. Zondag vandaag en niet zo-n lange tocht voor de boeg. Er zitten wel weer een paar flinke klimmetjes in maar dat is goed voor het werk dat nog komen gaan. Tot Mengen volgen we de Donauradweg. Bij Ochsenbach bestijgen we de Käferberg. Vanaf Richtersreute tot Deggenhausen is één afdaling van 8 km door het Deggenhausental. In één woord fantastisch.
|
|
|
In Obersiggingen belanden we op een kleine gemoedelijke camping Birkenmühle. De kippen lopen los en er is onlangs een jonge marter aan komen waaien. Dit is als huisdier opgenomen, eet kattenvoer en stoeit met de hond. Dit is de laatste camping in Duitsland, morgen hopen we in Bregenz aan te komen. |
|
|
|
Dag 12 Obersiggingen-Bregenz 61 km |
|
Ma 4 juli 2005
De zon brandt al vroeg op de tent. De laatste km door Duitsland verlopen voorspoedig, weinig klimwerk meer. Veel boomgaarden hier en zacht fruit. De bakkervrouw in een van de kleine dorpen waar we doorkomen, verwondert zich om het feit dat er zoveel Nederlanders op de fiets naar Italie gaan en toevallig "immer gerade" in haar winkel terecht komen.
Rond 13 uur bereiken we de Bodensee even voorbij Friedrichshafen. Veel fietsers op de mooie fietspaden rond het meer. Via Lindau passeren we om 15 uur de Oostenrijkse grens. Geen grenspaal, alleen een bordje Landesgrenze. Vlak voor Bregenz trekt de lucht dicht, daar komt vast het voorspelde onweer uit. De zonaanbidders blijven gewoon liggen aan het meer, er lijkt niets aan de hand.
|
Eenmaal in Bregenz steekt een storm op, we worden bijna van de fiets geblazen. Toen brak het los, met bakken uit de hemel. We konden net op tijd schuilen bij de Adeg. Dit wordt dus niks met de tent. We raken in gesprek met een man naast ons en zeiden dat we een hotel of zimmer gingen zoeken. Hij zei dat er 100 m verderop een Gasthaus was en plukte zelfs een kaartje uit zijn portemonnaie. Als een haas naar Gasthof Lamm, tot 17 uur niemand aanwezig. Tijdens het wachten werden we onderhouden door 2 oudere heren, die een toer op de fiets langs de Bodensee maakten. Gelukkig is er een Zimmer frei.
s Avonds Bregenz verkend in al zijn voorbereidingen op de Festspiele half juli. Ook nog een internetcafe tegengekomen, zodat we de laatste berichten weer kwijt kunnen. Leuke reacties gelezen, bedankt en groetjes lieve mensen! |
|
|
|
|
|
Dag 13 Bregenz-Bludenz 76 km |
|
Dinsdag 5 juli 2005
Hoe de wind heeft huisgehouden vannacht wordt duidelijk als we op weg gaan naar Bludenz. Overal half omgewaaide bomen, takken en blad op de fietspaden. Het is voorzichtig laveren. Het is droog als we het Gasthof Lamm verlaten. De 2 oudere fietscollega´s kijken bedenkelijk naar de lucht en vragen wat wij gaan doen. In ieder geval op pad als het droog is. Zij wagen het ook.
Rond 12 u echter is er een wolkbreuk. Regen, hagel en de temperatuur zakt naar 11 graden. We schuilen ongeveer een uur onder een bosje populieren.
Het is een redelijk vlakke tocht, met steeds hogere bergen aan weerzijden. Vlak voor Bludenz breekt de zon door en ziet alles er veel vrolijker uit. Weer geen camping vanavond, nog te koud en nat. We gaan overleggen wat we morgen gaan doen, afhankelijk van de weersomstandigheden. De Silvrettapas staat ons te wachten (of anders de trein). |
|
|
|
|
Dag 14 Bludenz - Ried 21 km |
|
Wo 6 juli 2005
Uiteindelijk hebben we besloten om met de trein naar Landeck te gaan. Het weer is wisselvallig en we willen het risico niet nemen. Dus om 11.35 u de fietsen in de Transalpin gereden. Nadat we eerst bij het verkeersbureau de laatste bercihten hebben bijgewerkt. Het was een leuke tocht. Reizen via de Oostenrijkse spoorwegen is niet duur, zeker niet met de fietsen erbij. Voor allerlei gelegenheden worden kortingen gegeven, wij hadden een Freizeitskaartje, voor 2 personen + fietsen is dit 17.90.
In Landeck pikken we de route op, vinden die al gauw. In Ried besluiten we de camping te nemen voor de nacht.
|
|
|
|
|
Dag 15 Ried - St. Valentin a.d. Haide 55 |
|
Do 7 juli 2005
Vandaag gaan we naar Italie! Het gaat richting St. Moritz, we rijden nog een stukje Zwitserland. Veel vals plat, dat geleidelijk overgaat in klimmen. Geen wonder, want we moeten tenslotte over de Reschenpas. Die gaat naar 1520 m. Vanaf Martina (Zwits. grens) beslechten we de 11 genummerde bochten in een uur. We proberen efficient met onze krachten om te gaan, door bijtijds even te stoppen. Dan dalen we af naar Nauders, de grootste klim zit er op. Onderweg naar een terras ontvangen we 2 SMSjes: Alastair meldt de bomaanslagen in London en geeft door dat Ursula en hij OK zijn. Annabel bericht hetzelfde. Dat is schrikken, we hadden er nog niets van gehoord. Iemand op het terras kon er iets meer van vertellen. We konden telefonisch contact krijgen via het 07 nummer en werden verder gerustgesteld. Een beetje verdwaasd vervolgen we de tocht. Het is nog behoorlijk klimmen richting de Italiaanse grens, er steekt bovendien een flinke wind op.
In Reschen of Resia begint het te regenen en de temperatuur daalt naar 12 C. Toch maar doortrappen en kijken hoever we komen. In St. Valentin a.d. Haide wordt het te gek, alles nat, koud, kramp. In Pension Mall worden we warm en zien voor het eerst de beelden uit Londen.
|
|
|
|
|
|
|
Dag 16 St. Valentin adHaide - Meran 78 km |
|
Vrij 8 juli 2005
s Nachts heeft het gesneeuwd! Uit het slaapkamerraam zien we verse witte toppen. Onderweg werd het al gauw duidelijk dat het geplande einddoel van gisteren (Prad) zo-n 20 km verderop onder die weersomstnadigheden niet haalbaar was geweest. Een 9 km lange afdaling en dan nog 2 km over een onverhard pad, waarvan de grindlaag was weggeschraapt ivm het in de grond verwerken van kabels. We worden al snel voorbijgereden door een club fietsers op mountainbikes in vol ornaat. Duidelijke vutters, een dagje uit. "We waren geintegreerd" riepen ze enthousiast. Even later bij het eerste venijnige klimmetje rolden we bijna over ze heen, ze waren op een hoop gelopen en stonden puffend tegen de bergwand uit te hijgen.
Prachtig liggen de dorpen Burgeis, Laatsch, Glurns, Prad in het Val Venosta (Vinschgau). Plaatjes gewoon.
We fietsen een groot gedeelte langs de Etsch of Adige in het Italiaans. Er wordt hier nog hoofdzakelijk Duits gesproken. We overnachten in Meran en betrekken een kamer in pension Tyrol. "Met balcon op het zuiden" zoals de eigenaresse aanprijst.
Meran is een mooie stad met veel dure winkels. De wanderweg langs het Kurhaus was wel het mooiste. Dat vond keizerin Sissy ook blijkbaar, zij kwam vaak naar Meran en wandelde van Trautmansdorf kasteel langs de Passerio en via de Kurpromenade naar het Kurhaus. Tot 1918 werd deze promenade zelfs naar de dochter van Sissy genoemd: Giselapromenade.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dag 17 Meran - Auer (Ora) 49 km |
|
|
|
Zat 9 juli 2005
Ook deze etappe blijven we de Adige volgen. Appels, appels, appels, onafzienbare boomgaarden aan weerszijden van het fietspad. Vele zijn dmv doek bescherm tegen wind en hagel. Er wordt beregend, dus veel water is er toch niet gevallen. We laten Bolzano links liggen.
Tegen 14.00 u bereiken we Auer of Ora en gaan op zoek naar de camping achter hotel Markushof. Advies van J&J! Ook nederlanders in Ried prezen de camping al aan. Inderdaad een leuke kleine camping met prachtig sanitair. s Avonds raken we in gesprek met een inspecteur van Acsi camping, die vroeg hoe wij op deze camping terecht gekomen waren. Dat hebben we hem verteld.
|
|
|
|
Dag 18 Ora - Torbole 93 km |
|
Zon 10 juli 2005
We hebben overlegd waar we zullen stoppen vandaag. Oorspronkelijk was Trento de planning maar daar is geen camping in de omgeving. Het weer is mooi, dus eigenlijk zonde om niet te kamperen. De eerstvolgende camping is Torbole aan het Gardameer, dit is ruim 90 km verderop. We zullen we zien waar het schip strandt. Een lang fietspad langs de rivier, aan weerszijden omzoomd door nog redelijk hoge bergen
|
|
|
Na Salurn laten we de duitse taal achter ons. Alles Italiaans niet alleen de taal, maar ook het landschap en de huizen zien er zuidelijker uit. De appels maken plaats voor druiven.
Trento en Rovereto laten we liggen, het besluit is gevallen, we gaan door.
Vlak voor Torbole moeten we nog een minipasje over, 8-10%.
Rond 16.30 u zijn we in Torbole waar we toch nog even de regenjassen aan moeten. |
|
|
|
|
|
|
Dag 19 Torbole luie dag |
|
Maandag 11 juli 2005
Was, strand en luierdagje
|
|
|
|
|
Dag 20 Torbole - Bardolino 49 km |
|
|
Dinsdag 12 juli 2005
49 km langs de kust van het Gardameer vandaag. We besluiten toch te fietsen en niet met de boot te gaan. De weg is inderdaad een beetje druk, vergeleken met de fietspaden die we tot nu toe hoofdzakelijk tegen zijn gekomen. Maar wel een mooie weg. Prachtig uitzicht op het Gardameer. De dorpen zijn natuurlijk zonder uitzondering toeristisch, maar wel aantrekkelijk. Overal oleanders, bougainvilles, cypressen en olijfbomen, kortom alle kenmerken van la bella Italia.
Vlak voor Garda kijken we ver over het meer. In de verte liggen Garda, Bardolino en Lazise. In Bardolino op een terras bij de aanlegsteiger neergestreken. Het komen en gaan van bootjes levert amusante taferelen op.
|
|
|
|
|
|
Dag 21 Bardolino 13 km |
|
Woe 13 juli 2005
Klein tochtje naar Lazise gemaakt en de markt bezocht. Alle toeristen uit de nabij gelegen plaatsen hebben duidelijk hetzelfde idee gehad. Je kunt over de koppen lopen, heel veel Nederlanders!
s Avonds op het plein voor het gemeentehuis van Bardolino een voorproefje gehad van wat we in Verona denken aan te treffen: een lokaal koor zingt de mooiste werken van Giuseppe Verdi.
|
|
|
|
|
Dag 22 Bardolino - Verona 32 km |
|
|
Don 14 juli 2005
Vandaag naar Verona! Een korte fietstocht, in hoofdzaak vlak. Van lieverlee laten we de bergen achter ons en het landschap krijgt weer een heel ander karakter. De camping Castel del Pietro ligt hoog boven de stad. Dat betekent nog even een flinke klim, dat we waren we niet meer gewend. Maar de beloning is er dan ook naar, wat een prachtig uitzicht. Van de camping zijn we helemaal weg, kleinschalig, leuke schaduwrijke plekken, naambordjes bij de beplanting en overal gelegenheid om onder de druivenranken je ontbijt te bereiden. Kleine winkel met vers brood en een koud biertje. En service bij het bemachtigen van kaartjes voor de opera vanavond. We gaan naar Aida, helemaal te gek.
Een fantastische belevenis, niet alleen de opera, maar het spektakel er om heen. Om 19.00 u al in de rij, pizza’s, broodjes, fruit, drank, hele maaltijden worden mee naar binnen gesjouwd.
Het wordt een lange zit tot 0:30 u, maar absoluut genoten!
|
|
|
|
|
|
Dag 23 Verona |
|
Vrij 15 juli 2005
Verona bekijken, internetten, terras, kortom weer een echte vakantiedag!
|
|
|
|
|
|
|
Dag 24 Verona - Montagnana 65 km |
|
Zat 16 juli 2005
De komende dagen verkeren we in de vlakte tussen Adige en Po. De streek doet niet erg welvarend aan, stukjes mais, afgewisseld door aardappelen en een enkele boomgaard. Grote boerderijen staan leeg en zijn vervallen. In Zevio zien we dat er ook in Italie nog steeds getrouwd wordt. De fraai uitgedoste bruiloftsgasten nemen tussen door een neut in het dichtsbijzijnde cafe. Hier zijn we ook voor de koffie en Gert helpt de bazin even met de tafel afruimen.
Het is warm, erg warm.
In Albaredo d Adige trekken we ons en poosje terug in de schaduw, eten daarbij een salade van de "stagioni" en mijn favoriete caprese.
|
In Montagnana zien ze dat de jeugdherberg waarbij een mogelijkheid voor kamperen zou zijn, pas om 17:30 open is. Eerst uitpuffen in Montagnana, dat er op dit uur van de dag slaperig bijligt. Tegen 4en komt er meer activiteit. De uitbaatster van het hostel weet direct na onze vraag om te kamperen, dat we nederlanders zijn. Het staat verkeerd in het boekje, zegt ze, ze heeft geen vergunning voor kamperen. Voor het eerst van ons leven betrekken we een "Family room" in een jeugdherberg, die gezeteld is in een van de middeleeuwse torens van de stad. Het blijkt dat we de enige gasten zijn, buiten de geest van ene Thomas Mantosa, die s-nachts uit de keldergewelven zou opstijgen...
Daar krijgen we het toch een beetje benauwd van, of is dat van de hitte die de hele nacht in het torenkamertje blijft hangen? |
|
|
|
|
|
|
Dag 25 Montagnana-Ferrara 86 km |
|
Zo 17 juli 2005
Het hostel heeft een overeenkomst met de bar om de hoek: vanaf 9:30 is daar een ontbijt beschikbaar, brioches vers uit de oven. Heerlijk, wel een oppassen met de gloeiend hete marmalade! Een vroege Italiaanse klant heeft onze nederlandse conversatie opgevangen. Hij had in Brunsum gewerkt, in een Italiaans restaurant en sinds 2 maanden weer terug in de geboorteplaats . "Hou je", zegt hij als we wegrijden...
Het is warm vandaag, de warmste dag tot nu toe.
De fietscomputer geeft 38 C aan. In het begin van de tocht zien we opvallend veel kleinschalige meubelindustrie, een soort Beneden Leeuwen.
De Italianen zijn heel belangstellend naar onze tocht. In Badia Polesine raakt Gert in gesprek met, toevallig, een medewerkster van de Informatie in Ferrera. |
|
|
Bij Occhiobello zien we voor het eerst de Po.
De camping net boven Ferraro is een soort eko camping (Estense), rustig, schaduwrijk. We merken dat we dicht bij de Po zijn, het wordt vroeg vochtig en er is een kolonne muggen.
Ferrera doen we in vogelvlucht. Op zondag een beetje uitgestorven, maar veel prachtige historische monumenten. We settelen ons al gauw onder de arcaden aan het park met een lekker glaasje bier.
s Avonds eten we de lekkerste pizza ooit in een restaurant een kmtje verderop. |
|
|
Dag 26 Ferrara-Bologna 67 km |
|
|
Maandag 18 juli 2005
Even roddelen: de Italianen zijn schatjes, vanmorgen bij de koffie komt nog zo’n engelachtig oudje 2 nectarines brengen voor onderweg... Maar 1 ding valt ons wel erg op, het roken! Wat roken die Italianen! Dat moeten zij natuurlijk zelf weten, maar dat ze de lege pakjes overal en nergens neersmijten, het is niet om aan te zien!
OK: de laatste vlakke tocht vandaag, voordat we de collines in gaan. Het is weer warm en een beetje drukkend. Ferrara is een wereld van verschil t.o.v. gisteren. Het werkend leven is weer begonnen. Het lijkt of iedereen hier buiten de deur ontbijt, alle bars puilen uit. Al gauw buiten Ferrara is het of we in de noord-oostpolder beland zijn: lange wegen door akkers met bieten, aardappelen, mais en boomgaarden. En overal weer die vervallen boerderijen. Het ziet er naar uit of men het onderhoud ervan niet meer ziet zitten en een eindje verderop opnieuw is begonnen. Een 20 km voor Bologna doemen de contouren van de Apenijnen op. We zijn het polderlandschap een beetje zat en verheugen ons bijna op het klimwerk van de komende dagen!?
|
|
|
|
|
|
Dag 27 Bologna-Monghidoro 57 km |
|
Dinsdag 19 juli 2005
Vannacht om 4 u wakker geschrokken door een enorme onweersbui die van geen wijken wist. Om 7 u nog eens dunnetjes over. Maar de lucht is er door geklaard en het is een stukje frisser geworden. En dat is maar goed ook, want vandaag moet er wel een stukje geklommen worden.
Om Bologna s-morgens rond 10 uur uit te komen, is geen sinecure, Wat een heksenketel! De route gaat er dwars doorheen, maar we vangen helaas maar een glimp op van al dat moois om ons heen. We hebben handen, voeten, ogen en oren nodig om ons er zonder kleerscheuren door te manouvreren. De stad uit staat er al 11 km op de teller.
Al gauw zie je het grote verschil met het landschap van de afgelopen dagen: heuvelachtig, groen, kortom de voorbodes van Toscane.
Het vals plat gaat geleidelijk over in stijgen, eerst 7 tot 10%, later 4%. Ook wordt het toch weer flink warm.
De camping die we ontwaren op de kaart, blijkt te ver van de route te liggen. We zijn eensgezind, tegen vijven zoeken we onderdak in Monghidoro.
|
|
|
|
|
Dag 28 Monghidoro-St.Piero a Sieve 57 km |
|
|
Wo 20 juli 2005
Om 9 uur hotel Kristall verlaten, na een bemoedigende handdruk van de gastheer.
Klimmen doen we algauw weer en na een uurtje zijn we op 865 m hoogte (Passo di Raticosa). Koffiestop boven op de pas, daar zien we dat deze bar een geliefde verzamelplaats is van motorrijders. We hebben ons al eerder verbaasd over het roekeloze gedrag van een aantal motorijders hier, onderweg zijn dan ook talloze gedenktekens in de berm...
Nog ‘even’ door naar 902 m hoogte, via Traversa naar de Pas della Futa. Een paar fijne afdalingen en dan ligt daar plotseling aan de andere kant van de berg Toscane! Het typische maanlandschap van geploegde akkers en de cypressen natuurlijk.
We maken nog een tussenstop in St. Piero a Sieve. We zijn daar vroeg en zijn voor de rest van de middag aan de kant van het zwembad te vinden (wel even een badmutsje kopen!).
Morgen nog een kleine 50 km naar Florence en dan zit het fietsen er weer op!
|
|
|
|
Dag 29 St Piero a Sieve-Firenze 48 km |
|
Do 21 juli 2005
Nog een klim van 8 km deze dag en voor de rest 2 lange afdalingen in het verschiet. Ware het niet dat we in de eerste afdaling een afslag voorbijschieten en dat halverwege willen corrigeren door een tussenweggetje te nemen. Dat wordt de zwaarste klim van de dag. Maar hierdoor komen we alsnog door Fiesole, dat we eigenlijk niet willen missen. We komen even bij op een terras onder de platanen en genieten van een uitgebreide lunch als beloning.
Dan is het echt dalen, met prachtig uitzicht op Florence dat beneden in de zon ligt te glinsteren.
Bij het eerste naambord nemen we een foto en later op de Piazzale Michelangelo laten we ons nog eens vereeuwigen met de stad op de achtergrond.
Het einddoel is bereikt! Ruim1650 kilometers zonder kleerscheuren of maar een lekke band! Nu durven we dat wel te zeggen, eerder alleen maar te wensen.
Nog 2 dagen hier vertoeven op de camping in Bottai (waren we al een paar keer eerder, dus dat is lekker vertrouwd). Zaterdagavond met de bus naar huis!
Arrivederci bella Italia!!
|
|
|
|
|
|
